mola
Bazen bir şey olur sana. Durursun. Kalırsın. Nedensiz.
Elindeki telefonu unutursun, saçındaki tokayı, sesini, yazmayı, gülmeyi, kendini.
Bazense anda olmayı unutursun. Anın sağında veya solunu düşünürken, hoşuna gider bilinmezi planlamak yada geçeni çöpe atamamak. İlla elimde bir şey olmalı ya.
Bazen sadece unutursun, istemez elin açmak telefonu, sadece nefes. Sadece nefes almak için yeter bir umut ya. Unutursun en sevdiğin aktiviteleri, unutursun elinde bozulmuş ojeyi. Unutursun işte. Mola.
Korku senin kendi icinde yarattigin bir golgedir.
Lip
Pascal
Herkesin bazen çıkış noktası aradığı anlar vardır. O kadar çok düşününce bir şeylerin tadını kaçırma hissi gibi. Bir an gelir insan durur, kim konuşur?
Bir an başka ana uymaz. İçteki binlerce benden ikisi konuşmaz, savaşır. Olup bitene her şey ne kolaydır. Savaş barışa dönedursun, sakin olmalı hayat…
Biz cesaretli mi da dümdüz devam ederiz yoksa cesareti bekletip kendimiz mi esarete çeviririz?
BEN BEN ve BEN
Hepimiz BEN böyleyim, yok BEN böyle değilim. BEN buyum, yok BEN şuyum. Herkes BEN derken kaç tane BEN çıkıyor. O kadar çok ben varsa , BEN tekil özne özel BENligin hangi anlamı kalıyor. Ne kadar farklı bir BEN desen, yine dediğin kelime herkesin dediği ayni BEN.
Lip
Belki hicbir zaman ne kadar dusunsek o kadar dugum, sorgulamayi birakinca hayaline dusen imaji beklemekte.. ?Cevaplariniz icin tesekkur ederim.
